Zonet hebben wij als ABVV scheikunde-petroleum actie gevoerd aan de poorten van het chemie bedrijf EVONIK, het vroegere DEGUSSA. Deze ochtend werd een open brief afgegeven aan iedereen die gebruik maakt van het I-bussen vervoer op de Scheldelaan. In deze open brief richten wij als ABVV scheikunde-petroleum het woord aan :
- Minister president kris Peeters
- mevrouw Dutordoir, Bestuurder-Directeur-generaal bij Electrabel
- de heer Rolf Fouchier, CEO E.ON Benelux
Deze drie personen, en uiteraard andere genodigden, waren vandaag uitgenodigd op EVONIK. Allen kregen ze de open brief overhandigd. Jullie zullen wel weten waarover het gaat maar toch nog even een beetje achtergrond informatie.
Als werkgevers en politici onze lonen vergelijken met de buurlanden dan schreeuwt men moord en brand omdat er,zogezegd, een verschil van nul komma zoveel procent zou zijn. Dure woorden als concurrentiepositie en loonmatiging worden dagelijks gebruikt en vooral misbruikt.
Als we onze energieprijzen vergelijk met de buurlanden dan liggen de onze tot veertig procent, en meer, hoger. Voor sommige werkgevers en politici de uitgelezen mogelijkheid om de index aan te vallen. Men stelt dus openlijk dat de mensen loon, koopkracht, moeten inleveren terwijl de energiefactuur op zijn minst hetzelfde blijft. In het bijgevoegde ABVV pamflet kan je lezen hoeveel je energiefactuur vorig jaar nog steeg.
Minimumlonen krijgen een verhoging van tien euro netto op maandbasis, zo staat te lezen in het bemiddelingsakkoord van de regering. Die verhoging zal echter niet betaald worden door de werkgevers maar komt volledig ten laste van de collectiviteit. Anders gezegd rapen wij met zijn allen deze rekening op.
Er zijn redenen genoeg om te strijden voor een beter inter-professioneel akkoord. Op vrijdag 4 maart is het dan een nationale stakingsdag. Hierover krijgen jullie volgende week meer info. Niets dat jullie echter belet al te laten weten dat je van je recht op staken gebruik zal maken.
Als ABVV delegaties gaan wij voorop in de strijd, geen woorden maar daden!
ATV was ter plaatse, jullie kunnen het stukje nieuwshierbekijken
Strijdbare groeten,
Jullie TRABVV delegatie
De notionele intrestaftrek kost 500 euro per inwoner
22 februari 2011
Door de notionele intrestaftrek is de staatskas in 2009 een bedrag van € 5,8 miljard misgelopen. In datzelfde jaar heeft de vennootschapsbelasting € 9 miljard opgebracht. Zonder de notionele intrestaftrek had de overheid meer dan € 14 miljard kunnen innen. Nu de regering bijeenkomt om een sluitende begroting te bereiken, kunnen we haar enkel de volgende boodschap meegeven: schaf de notionele intrestaftrek af.
Ter vergelijking : € 5,8 miljard komt overeen met meer dan € 500 per inwoner. Oftewel meer dan de begroting voor de kinderbijslag die € 5,5 miljard bedraagt. Deze situatie wordt helemaal onaanvaardbaar als men weet dat een derde van deze notionele intrestaftrek ten goede komt aan slechts 20 grote bedrijven en banken. Onder hen GSK, BASF, Exxon, maar ook Fortis, Dexia en KBC. En alsof dat nog niet genoeg is, stellen we vast dat tal van ondernemingen ingenieuze fiscale constructies opzetten om misbruik te maken van het systeem.
Het is niet de eerste keer dat de Algemene Centrale van het ABVV haar verontwaardiging te kennen geeft over de notionele intrestaftrek die bij de invoering in 2007 geen meerkost zou inhouden voor de overheid en waarvan de verdedigers beweerden dat er extra jobs uit zouden voortvloeien. Vier jaar later kunnen we enkel vaststellen dat het systeem steeds duurder uitvalt en dat het geen positief effect heeft op de tewerkstelling. Het is hoogtijd dat de regering komaf maakt met deze fiscale vrijgevigheid in ruil waarvoor de werkgevers geen enkele verplichting hebben. Alle burgers moeten samen opdraaien voor de torenhoge factuur van een stelsel dat eigenlijk neerkomt op legale fraude.
Men kan er niet omheen dat de grote bedrijven waar de Algemene Centrale van het ABVV de werknemers vertegenwoordigt, er in slagen minder dan 1 % belastingen te betalen, onder meer dankzij de notionele intrestaftrek. Diezelfde bedrijven schrappen systematisch jobs en willen de overblijvende werknemers een indexhervorming en een loonmatiging opleggen. Nu de resultaten verbeteren en zowel dividenden als bonussen in hun beste doen zijn, verzetten we ons krachtdadig tegen die patronale strategie.
In het kader van de acties tegen de uitvoering van het interprofessioneel akkoord, roepen we onze achterban ook op om de regering aan het verstand te brengen dat de oplossing voor de staatsbegroting in grote mate bij de notionele intrestaftrek ligt.
Het bemiddelingsvoorstel van de regering over het IPA
14 februari 2011
Het ABVV neemt er akte van dat de werkgevers de onderhandelingen niet willen heropstarten om een compromis te vinden over het bemiddelingsvoorstel van de regering, dat ongetwijfeld een aantal positieve punten bevat, maar dat toch onvoldoende blijft.
Het ABVV kan niet instemmen met het bemiddelingsvoorstel van de regering zoals het nu voorligt. De werknemers blijven immers op hun honger zitten wat betreft:
de onmogelijkheid om in sectoren die opnieuw winst maken, verder te gaan dan de voorziene 0,3%
de al te kleine inspanning van de werkgevers voor de minimumlonen (1.250 euro netto/maand) en de verbetering van de opzegtermijnen voor de arbeiders die ten laste van de gemeenschap zou komen
de mogelijkheid voor de werkgevers om een grotere flexibiliteit door te voeren (de anticrisismaatregelen worden structureel, zonder enige tegenprestatie)
de mogelijke negatieve gevolgen van die maatregelen voor de kwaliteit en de toegankelijkheid van de openbare diensten gezien de druk die gelegd op de collectiviteit
het gebrek aan harmonisatie naar boven toe van de arbeiders- en bediendestatuten
Naast de strakke, arrogante houding van de werkgevers en de realiteit waarmee tal van werknemers te maken krijgen - hoewel ze al voor de crisis betaald hebben - is de ongerustheid op nationaal vlak des te groter omdat de onderhandelingen over de Staatshervorming weinig goeds voorspellen. We denken meer bepaald aan de bedreiging van het federale karakter van de sociale zekerheid, wat onaanvaardbaar is voor het ABVV.
Het ABVV maakt zich ook grote zorgen en blijft zeer waakzaam over de plannen die beraamd worden op het niveau van de Europese Commissie en over de standpunten van Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië over het competitiviteitspact.
Naast de nationalistische opstoten waait er een ijskoude neoliberale wind doorheen Europa, met zijn gekende beleid, dat neerkomt op socialisering van de verliezen en privatisering van de winsten. Een maatschappijmodel waarin het sociale volkomen afwezig is en waar individualisme en corporatisme welig tieren.
Het ABVV verzet zich dan ook categoriek tegen alle pogingen om ons indexeringssysteem onderuit te halen omdat dit de koopkracht, vooral van de meest kwetsbaren, in stand helpt houden en ook onze eigen economie draaiende houdt.
Het ABVV veroordeelt ook krachtig alle plannen om de pensioenleeftijd te verhogen.
Om al die redenen handhaaft het ABVV zijn nationale actiedag op 4 maart, een actiedag die de vorm kan aannemen van een 24 urenstaking, volgens de modaliteiten die in de sectoren en de ondernemingen bepaald zullen worden.
Een duizendtal vakbondsmilitanten ventileerden vrijdag 11 februari hun ongenoegen over het ontwerp van Interprofessioneel Akkoord. Ze deden dit voor de hoofdzetel van de MR, de partij van minister van Financiën én informateur Didier Reynders. Een delegatie van ABVV en ACLVB werd ontvangen door de minister en MR-voorzitter Charles Michel.
Voorzitter Rudy De Leeuw liet zijn strijdbaarheid horen: “Als er geraakt wordt aan de index, volgt een 24-urenstaking."
De actie was het startschot voor een brede sensibiliserings- en mobilisatiecampagne. Elke vrijdag zal er actie gevoerd worden in twee provincies. Dit zal uitmonden in een nationale actiedag op 4 maart.
Aan de werkgevers zeggen we:
Behoud en verbetering van de koopkracht Geen keurslijf voor de loononderhandelingen. Vrije onderhandelingen op basis van een indicatieve loonnorm. Verhoging van het bruto minimuminkomen. Afschaffing van de discriminatie van de jongerenlonen. Raken aan de index staat gelijk met een oorlogsverklaring.
Verlenging van de brugpensioenregelingen De bijzondere brugpensioenregelingen (20 jaar nachtarbeid, verminderde arbeidsgeschiktheid in de bouwsector, halftijds brugpensioen) en brugpensioen bij lange loopbanen (CAO nr. 92) moeten verlengd worden.
Dossier arbeiders bedienden: gelijke rechten voor alle werknemers De discussie over dit dossier mag niet leiden naar sociale achteruitgang, noch voor de arbeiders noch voor de bedienden. Ons einddoel is: gelijke rechten voor alle werknemers! De carenzdag moet voor alle arbeiders afgeschaft worden. Arbeiders moeten - binnen een aanvaardbare termijn - een opzegtermijn van minimum drie maanden, per begonnen schijf van vijf jaar dienst, krijgen. Voor alle werknemers moet - boven een bepaalde loondrempel - de mogelijkheid bestaan om een hogere opzegtermijn te krijgen (bij cao, individuele overeenkomst of bij de rechtbank). Bescherming van het inkomen van de werknemers bij economische werkloosheid, door het behoud van de 70 en 75% vergoeding. Geen afwenteling van de kosten voor ontslagbescherming op de sociale zekerheid.
Aan de regering zeggen we:
Welvaartsvastheid van de uitkeringen We eisen de toepassing van de wet op de welvaartsvastheid die een enveloppe moet voorzien voor 2011 en 2012 zodat de verbeteringen voor de sociaal gerechtigden gewaarborgd blijven.
Neen aan een soberheidsbeleid, handen af van de federale sociale zekerheid.
Ja aan een rechtvaardiger fiscaliteit op federaal niveau, ondermeer voor de versterking van alle kwalitatieve openbare diensten.
Geen overheidssteun zonder werkgelegenheidsverbintenissen (o.a. afschaffen van de notionele intrestaftrek).
Met het federaal comité van 4 februari rondde het ABVV zijn ruime informatie- en consultatieronde over het ontwerp-IPA 2011-2012 af. Een grote meerderheid (75%) binnen het ABVV zegt NEEN tegen de voorgestelde IPA-tekst omdat:
het geen solidariteitsakkoord ishet een bedreiging voor de automatische loonindexering inhoudthet niet aan de verwachtingen van de arbeiders beantwoordt en het statuut van de bedienden naar beneden haalthet voorziet om in de toekomst een gedeelte van de opzeggingsvergoeding ten laste te leggen van de sociale zekerheid.
Onze onderhandelaars hebben getracht het onmogelijke te doen, maar tegenover een arrogant patronaat dat een reeks neoliberale eisen op tafel legde, blijft het afgedwongen compromis toch onaanvaardbaar: de geboekte vooruitgang is onvoldoende om de balans in positieve zin te laten doorslaan. Het ABVV waarschuwt de regering en de werkgevers dat het niet zal aanvaarden dat dit ontwerp-IPA onverkort wordt uitgevoerd!
Praktisch
Militantenconcentratie voor het kantoor van de MR (Mouvement Réformateur), de Franstalige liberalen.
Vrijdag 11 februari - 10u30, Gulden Vlieslaan, 84-86 - 1060 Brussel (Metro Munthof).
Met het federaal comité van 4 februari beëindigde het ABVV zijn ruime informatie – en consultatieronde over het ontwerp-IPA 2011-2012.
Het federaal comité feliciteert de ABVV onderhandelaars die in volledige transparantie met hun opdrachtgevers en in zeer moeilijk en onzeker politiek en economisch klimaat grote inspanningen hebben geleverd om hun mandaat tot een goed einde te brengen. IPA-onderhandelingen zijn nooit gemakkelijk, maar de neo-liberale uitgangspunten van de werkgevers maakten een akkoord bijzonder moeilijk.
Het ontwerp-IPA kwam er in een zeer moeilijke sociaal-economische context waarin de werknemers zwaar moesten betalen voor een crisis die zij niet veroorzaakten. Maar ze zijn wel in gevaar. We denken dan meer bepaald aan projecten die in de Europese Commissie op stapel staan en aan de recente verklaringen van Angela Merkel die de index wil afschieten, de pensioenleeftijd wil verhogen en de belasting voor bedrijven naar beneden wil afzwakken. Dat alles heeft zeker niet geholpen om het ontwerp-IPA goed te keuren.
Na het (anti)generatiepact steekt het nieuwe competitiviteitspact op zijn Duits de lont aan het vuur en stelt de wetten van financiële wereld nog maar eens centraal. De werknemers zijn gekant tegen een maatschappij-model gebaseerd op individualisme en puur winstbejag. Het ABVV blijft geloven in een politiek project dat de werknemers centraal stelt.
Een grote meerderheid (75%) binnen het ABVV vindt dat de voorgestelde IPA tekst niet kan goedgekeurd worden omdat de werkgevers niet bereid waren om een eervol en evenwichtig compromis te zoeken met de vakbonden.
Ondanks vooruitgang in enkele dossiers was de globale balans negatief:
Geen solidariteit met de laagste lonen, noch door een verhoging van het minimumloon, noch door de afschaffing van de loondiscriminaties ten aanzien van de jongeren.
Opleggen van een quasi loonstop door de beperking van de reële loonsverhogingen tot 0,3% . Dit terwijl de winsten in verschillende sectoren en ondernemingen stevig groeiden en de aandeelhouders en topmanagers hier volop konden van genieten en verschillende winstgevende ondernemingen geen belastingen betalen dankzij royale fiscale vrijstellingen (bijv. notionele intrestaftrek die oploopt tot 5,7 miljard voor 2009).
Gevaar dat de automatische koppeling van de lonen aan de index op termijn op de helling wordt gezet door de aankondiging van een studie die, nog voor ze gestart is, door de werkgevers wordt voorgesteld als een groen licht voor een vertraging van de indexatie van lonen en uitkeringen.
De actieven worden gegijzeld door de koppeling die de werkgevers opdringen van de welvaartsvastheid van de sociale uitkeringen met de loononderhandelingen, terwijl de wet nochtans voorziet dat deze discussie in september afgerond had moeten zijn.
Een verbetering van de sociale uitkeringen is maar verzekerd voor dit jaar.
Er worden stappen gezet inzake de verbetering van het arbeidersstatuut, maar te weinig en te traag, terwijl de werkgevers wel grote besparingen realiseren door de invoering van economische werkloosheid voor bedienden en deze laatste op lange termijn zwaar inleveren.
Het federaal comité waarschuwt de regering dat het niet zal aanvaarden dat dit ontwerp IPA onverkort wordt uitgevoerd en geeft een sterk signaal aan de werkgevers dat we zullen sensibiliseren en mobiliseren voor de uitvoering van onze doelstellingen.
Er wordt een sensibiliserings- en mobilisatiecampagne opgezet op basis van deze doelstellingen. Dit zal in een eerste fase uitmonden in een nationale actiedag.
Aan de regering zeggen we:
1. Welvaartsvastheid van de uitkeringen
We eisen de toepassing van de wet op de welvaartsvastheid die een enveloppe moet voorzien voor 2011 en 2012 zodat de verbeteringen voor de sociaal gerechtigden gewaarborgd worden.
2. Neen aan een soberheidsbeleid, handen af van de federale sociale zekerheid.
3. Ja aan een rechtvaardiger fiscaliteit op federaal niveau, o.a. ter versterking van alle kwalitatieve openbare diensten.
4. Geen overheidssteun zonder werkgelegenheidsverbintenissen (o.a. afschaffen van de notionele intrestaftrek)
De Algemene Centrale van het ABVV beëindigt vandaag zijn raadplegingen over het ontwerp van interprofessioneel akkoord 2011-2012.Na een grondige informatieronde en een breed democratisch debat wordt de voorgestelde tekst verworpen door een betekenisvolle meerderheid.
Vanaf het begin waren een aantal zaken al duidelijk voor onze centrale, de grootste arbeiderscentrale van het ABVV.
- De solidariteit kwam veel te weinig tot haar recht : niets over het minimumloon en een welvaartskoppeling voor sociale uitkeringsgerechtigden die beperkt blijft tot 2011 (zonder garanties voor de slachtoffers van arbeidsongevallen).
- De vrijheid van onderhandelen werd op de helling gezet door het opleggen van een maximale loonmarge van 0,3% in 2012. Dit terwijl verscheidene sectoren en ondernemingen hun rendabiliteit hebben hersteld en beloningen uitkeren aan de aandeelhouders, ten koste van een loonmatiging voor de werknemers (of door bonussen voor te stellen, patronale ‘liberaliteiten’ die gepaard gaan met een jacht op zieke werknemers en slachtoffers van arbeidsongevallen; zie de CAO 90).
- Het is juist dat de index werd gered en dat de brugpensioenen werden verlengd, maar de automatische koppeling van de lonen aan de reële levensduurte kan op termijn in gevaar komen. Bovendien werd opnieuw bevestigd dat het (anti-)generatiepact als uiteindelijke doel heeft de brugpensioenstelsels uit te hollen.
- Daartegenover was er zeker vooruitgang voor het arbeidersstatuut. Zo onder meer het behoud van de vergoeding voor economische werkloosheid op 75%. Maar het zou geduurd hebben tot 2014 vooraleer de schandalige discriminatie van de carensdag verdween. De bruto berekening van het vakantiegeld voor arbeiders ging op termijn neerwaarts en werd netto gecompenseerd op kosten van de sociale zekerheid. De opzegtermijnen werden verlengd, maar wel veel te langzaam. Is dit werkelijk een harmonisering naar boven, of gaat het naar beneden, zo vroeg men zich tijdens de raadplegingen af.
Met deze verwerping door een meerderheid van de Algemene Centrale van het ABVV richten onze militanten ook een waarschuwing tot het patronaat en de regering.
- Raken aan de index, aan de brugpensioenen en aan de vrijheid van onderhandelen beschouwen wij als een oorlogsverklaring.
- De zwaksten in de samenleving zonder uitzicht op sociale vooruitgang laten, betekent dat de crisis die veroorzaakt werd door de banken en het financiële systeem moet betaald worden door diegenen die er geen enkele verantwoordelijkheid voor dragen.
- Een antisociale staatshervorming (waarvan bijvoorbeeld de werknemers in de dienstencheques het slachtoffer worden) die gepaard gaat met een soberheidspolitiek, leidt tot het afbouwen van onze solidariteitsmechanismen: de federale sociale zekerheid, het arbeidsrecht, de collectieve arbeidsovereenkomsten en de openbare diensten. Dit verplicht er ons toe een actieplan op touw te zetten om werknemers te informeren, te sensibiliseren en te mobiliseren.
