Syndicaal nieuws
BRC, een verhaal van normen en waarden
28 juni 2011
De directie van BRC geeft te kennen dat zij de normen en waarden van het bedrijf hoog in het vaandel draagt. Nochtans is het diezelfde directie die haar eigen arbeidsreglement naast haar neerlegt en dus momenteel afwijkt van die normen en waarden.
De directie van BRC geeft te kennen dat de acties hen niet vreemd zijn. Hetzelfde is in het verleden al meermaals gebeurd, steeds op dezelfde manier. In het verleden was er dus blijkbaar nooit een probleem. Waarom nu dan wel?
Het antwoord is simpel. Deze directie van BRC denkt verheven te zijn boven alles en iedereen. Afspraken uit het verleden worden met de voeten getreden, overleg lukt gewoonweg niet meer. Twee vakbondsafgevaardigden met samen meer dan dertig jaar van dienst moeten het ontgelden. Een jongere werknemer, die via het sociaal project dat in de petroleumsector bestaat aan een job is geraakt, wordt ook geofferd. En twee andere werden geschorst voor respectievelijk vijf en drie werkdagen.
Wat is er nu juist gebeurd?
De werknemers op BRC dienen zich al jaren te verplaatsen met de fiets, zelfs als zij gereedschap moeten meezeulen. De directie van haar kant heeft blijkbaar nooit leren fietsen want voor hen staan er enkele wagens ter beschikking. Respect zit bij ons, als vakbondsafgevaardigden, in onze normen en waarden. Jezelf verplaatsen in regen en wind met een wagen terwijl je eigen werknemers zieknat worden getuigt van weinig, tot helemaal geen, respect in onze ogen.
Dat respect wordt ook gemist in het dagelijkse overleg dat de voorbije twintig jaar wel vlot liep op BRC, maar dat onder het nieuwe Zwitserse bewind voor geen meter meer loopt. De vakbondsafgevaardigden bleven nochtans dezelfde. Waar zou het probleem dan toch liggen, vraagt een mens zich af?
Dat gebrek aan respect weerspiegelt zich dan ook nog eens aan de onderhandelingstafel tijdens de sectorale onderhandelingen. En dus gingen de mensen in de sector over tot acties. Zo ook bij BRC, acties die ook in het verleden al gebeurden.
Actie 1: de wagens
Als symbolische daad naar een vraag van respect kregen enkele werknemers het ludieke idee om de wagens waarmee de directie zich verplaatst op blokken te zetten. Men passeerde langs de portier, vroeg of hij de slagboom even wou openmaken en met een knipoog werd dan lachend gezegd: “Jij hebt niets gezien hé!”. Vervolgens zette men de wagens op blokken en werden de banden netjes op het terrein van BRC opgeborgen. Er is niets beschadigd, er is niemand onder druk gezet. Het is en was een ludieke actie.
Actie 2: de vlag
Zoals bij elk bedrijf hangt er ook bij BRC een vlag van het bedrijf aan de inkompoort. Die werd vervangen door twee vlaggen, één van het ACV en één van het ABVV. De bedrijfsvlag werd ook netjes opgeborgen op het terrein van BRC. Wederom niets beschadigd, niemand onder druk gezet. Ook dit is en was een ludieke actie.
Resultaat: drie mensen werden ontslagen
Wie intimideert wie eigenlijk?
De directie legt andere verklaringen af dan de vakbonden. Ze stigmatiseert vakbondsafgevaardigden met zulke staat van dienst en schildert hen af alsof ze van de ene op de andere dag syndicale delinquenten zijn geworden. Zijzelf, de directie van BRC, zijn de grote bezielers van de normen en de waarden, hen valt hoegenaamd niets te verwijten. Dat vraagt om meer uitleg.
De zogezegd geïntimideerde persoon is ondertussen nergens meer te bespeuren op BRC. Niet moeilijk natuurlijk, als derde heb je geen rechten. Op geen enkel bedrijf en ook niet op BRC. De directie wikt en weegt. Zo wikt en weegt ze ook de normen en waarden van derden zoals de portiers. Het zou heel interessant zijn als er vanuit de media eens portiers zouden worden geïnterviewd die tewerk worden gesteld in de petroleumsector. Hun normen en waarden worden enkel verdedigd door vakbondsafgevaardigden. Werkgevers, zoals de directe bij BRC, bezien hen meer als wegwerpartikelen. Vraag hen maar eens naar de werkomstandigheden, hun verloning en de druk die ze dagelijks ervaren door extra opgelegde taken enzovoort.
Ook de manier van de ontslagen tart elke verbeelding en geeft een duidelijk beeld van het gebrek aan normen en waarden bij de directie van BRC. Die directie doet uitspraken in de media waardoor elke normale burger denkt dat die ontslagen meer dan terecht zijn. Rechters worden geacht iets slimmer te zijn dan de modale burger dus ook zij zullen dan oordelen dat de ontslagen meer dan terecht zijn. Als wij hen verhaal horen en niet beter zouden weten, dan zouden wij dat ook denken!
De terechte vraag is dan natuurlijk waarom BRC er voor kiest om die drie werknemers gewoonweg uit te betalen in plaats van ze via juridische te laten verdwijnen.
Het antwoord daarop zullen de gewone burgers ook wel begrijpen. Geen enkele rechter zal BRC gelijk geven in dit ontslag. De rechter zal eisen dat de drie opnieuw worden tewerkgesteld en de ware gedaante van de BRC directie komt naar buiten. Een directie die van mening is dat werknemers enkel plichten hebben en geen rechten. Een directie die van mening is dat zij enkel rechten hebben en geen plichten.
De directeur van BRC Antwerpen heeft dit zelf ook zo verklaard. Met de wetgeving in België heeft hij niets te maken. BRC staat onder Zwitserse vlag en al de rest laat hem koud. Met zulke mensen, met die arrogante instelling valt dus niet te praten en kunnen er geen oplossingen gevonden worden.
Dit is nefast voor de toekomst van het bedrijf en de werknemers. Sociaal overleg staat hoog aangeschreven in België en binnen Europa. Hoog tijd dat men dit bij BRC begint te leren!
bron :de wereld morgen.be
Actie bij BRC
23 juni 2011
Collega’s,
In de nacht van 12/06 werd er op BRC een ludieke actie gehouden, dit hield in dat van een 4 tal voertuigen die gebruikt worden door de directie om zich intern te verplaatsen op de raffinaderij, de wielen werden verwijderd. Dit was een symbolische daad, jullie storen zich al lang aan deze onverantwoorde manier van verplaatsen ook en vooral omdat jullie je moeten verplaatsen, geladen met materiaal, op de fiets, door weer en wind. Eveneens was dit natuurlijk ook bedoeld in het kader van de moeizame onderhandelingen over de sector-CAO.
Om te weten te komen wie betrokken was bij deze ludieke daad, heeft de directie het nodig gevonden om de portier( van een derde firma) te intimideren, onder druk te zetten om verklaringen af te leggen, om namen te geven van mensen die buiten de poort waren geweest, er is zelfs gedreigd met ontslag. Dit zijn maffia praktijken, wij zullen als vakbonden dan ook alles in het werk stellen om het op te nemen voor onze collega.
De directie heeft het nodig gevonden om in hun informatie aan jullie te zeggen dat, en ik citeer “ze hebben daarbij ook een beëdigd bewakingsagent gecompromitteerd en geïntimideerd”, in een andere verklaring heeft men het zelfs over “ook zijn gezin in de dag volgend op het incident door de werknemers in kwestie terug benaderd”.
Namens alle werknemersvertegenwoordigers op BRC kan ik met klem zeggen dat dit onwaar is, wat is er dan wel gebeurt. Er is inderdaad telefonisch contact genomen, en dit met de bedoeling om hem gerust te stellen, want hij vreesde voor zijn job. De eerste keer is meegedeeld dat betrokkene wegens nachtdienst nog sliep, de tweede keer wist zijn echtgenote te zeggen dat hij klaar stond om te gaan werken.
De verklaringen van de directie zijn een volledige verdraaiing van de feiten, zij weten ook dat ze met deze onzin, niemand om dringende reden kunnen ontslagen, op dat moment zouden zij immers door de arbeidsrechtbank ontmaskerd worden en zou blijken dat zij onzin aan het vertellen waren.
Om die reden zijn de drie werknemers ook niet ontslagen om dringende reden, maar heeft de directie gekozen om de arbeidsovereenkomsten met directe ingang te verbreken.
Op de verzoeningsvergadering van 21/06 die door de vakbonden met spoed bijeengeroepen, om te eisen dat de betrokken werknemers terug werden aangeworven, verklaarde de algemeen directeur van BRC, Marcel Massenhaurer afkomstig uit zwitserland , dat hij hier werkt volgens zijn Zwitsers model en zowel vakbonden als het stakingsrecht een probleem vindt op zijn bedrijf, en dat dergelijke problemen in Zwitserland onbestaanbaar zijn.
Wij laten het hierbij niet zitten en gaan dan ook op vrijdag 24/06 actie voeren aan BRC, vandaag, 22 juni worden op de vakcomissie petroleum die gezamenlijk met het ACV gehouden word de modaliteiten van de actie’s besproken.
Wij roepen op om massaal aanwezig te zijn op BRC op vrijdag 24/06.
Namens de syndicale delegatie van BRC ,
Gerard Dassen.
bron :ABVV-BRC
Europese Commissie wil sociale bescherming afbreken - Handen af van de index
14 juni 2011
We hebben het gezegd tijdens de interprofessionele onderhandelingen, samen met het hele ABVV: er kan geen sprake van zijn de automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen te ontmantelen. We hebben daar ook een breekpunt van gemaakt tijdens de sectorale onderhandelingen. En nu de Europese Commissie haar aanbevelingen voor het Belgische begrotingsbeleid heeft bekendgemaakt herhalen we het met dezelfde kordaatheid: ons indexeringssysteem beschermt de koopkracht van de bevolking, het doet dat niet eens volledig want het hinkt de prijsstijgingen altijd achterna en het gaat uit van de gezondheidsindex. Lage inkomens worden door het systeem nu al benadeeld omdat noodzakelijke uitgaven zoals voeding, energie en huurprijzen veel zwaarder wegen in een zwak gezinsinkomen dan in de prijzenkorf van de index. Het systeem is met andere woorden zo al onvolmaakt genoeg om niet nog eens te moeten aanvaarden dat het wordt afgebouwd.
De Europese Commissie wil dat ons land snoeit in de sociale bescherming en dus ook in het automatisch indexeringsmechanisme. Onder leiding van Bondskanselier Merkel en de Franse president Sarkozy houden rechtse, neoliberale krachten de Europese Unie in een wurggreep om ons een streng soberheidbeleid door de strot te duwen. Wat op nationaal niveau veel te moeilijk is, willen ze op Europees niveau tot stand brengen. Want op nationaal niveau zijn er sociale spelregels en vakorganisaties die hun zeg hebben in het sociaal overleg. Het lijkt handiger langs Europa te passeren om de klus te klaren. Het heeft iets van een machtsgreep, er worden keuzes gemaakt in de plaats van de lidstaten, zonder veel te luisteren naar wat de burgers erover denken.
Tijdens de sectorale onderhandelingen hebben de werkgevers systematisch geprobeerd de indexeringsmechanismen op de helling te zetten. De Algemene Centrale van het ABVV heeft zich daar krachtdadig tegen verzet in alle sectoren waar zij actief is, met als gevolg dat geen enkel mechanisme werd aangetast. De steun van de publieke opinie voor onze campagne voor de index sterkt ons in ons verweer.
Wij zullen nu even krachtdadig in het verweer gaan tegen de aanbevelingen van de Europese Commissie. Ze krijgen het aura van de evidentie en de onvermijdelijkheid, maar niets is minder waar. Er zijn andere oplossingen om de begrotingen in de Europese Unie in evenwicht te krijgen en die zitten wel degelijk langs de inkomstenzijde: een Europese geharmoniseerde vennootschapbelasting, een Europese heffing op beursspeculatie, een geharmoniseerde strijd tegen fraude, een einde stellen aan de belastingparadijzen, een einde stellen aan de cadeaus voor bedrijven zoals de notionele intrestaftrek in ons land. Daar zou het Europa van het goede bestuur mee bezig moeten zijn. Niet met sociale afbraak.
De Algemene Centrale van het ABVV roept haar leden en alle werknemers op om op 21 juni mee te betogen in Luxemburg tegen de Europese soberheidpolitiek.
bron :Accg.be
Adecco eindelijk veroordeeld ! ABVV en Kif Kif halen gelijk
04 juni 2011
De Brusselse rechtbank van eerste aanleg heeft op 31 mei 2011 het uitzendkantoor Adecco veroordeeld voor discriminerende praktijken tegenover werkzoekenden van buitenlandse origine.
Ico Maly coördinator Kif Kif: “Kif Kif is verheugd met deze uitspraak : "Na tien jaar is eindelijk gerechtigheid geschied! Deze zaak is echter slechts het topje van de ijsberg." Het ABVV onderstreept verder dat: " Door deze uitspraak de uitzendkantoren het racisme in hun sector niet kunnen blijven ontkennen. Eindelijk kan het debat beginnen over de rol van de bedrijven die discrimineren. Zij zijn de echte opdrachtgevers " . De ‘Adecco-affaire’ barstte in 2001 los na een klacht van een medewerker van een Brussels Adecco interim kantoor. Adecco hanteerde aparte lijsten voor autochtonen en allochtonen via het interne informaticasysteem. Vacatures waarvoor enkel autochtonen in aanmerking kwamen , werden gecodeerd met de afkorting BBB (‘Blanc Bleu Belge’) . BBB is in de vee-industrie de naam van een ‘zuiver’ Belgisch koeienras. Op die manier kon Adecco registreren welke bedrijven uitzendkrachten van ' vreemde ' origine a priori weigerden. De rechtbank van eerste aanleg kende nu 1 euro schadevergoeding toe. Voor Kif Kif , ABVV en SOS Racisme (Frankrijk) is deze veroordeling een kleine doch belangrijke overwinning in hun strijd tegen structureel racisme. Nieuwe gevallen van racisme in de arbeidssector blijven immers toestromen. Met deze veroordeling stuurt de rechtbank een sterk signaal uit naar de uitzendkantoren. De strijd is echter nog niet gestreden.
ABVV, Kif Kif en SOS Racisme gaan met deze zaak naar het Europees Hof van de rechten van de mens wegens het niet respecteren van het principe van het recht op een eerlijk proces. De Belgische staat wordt verweten dat niet alles in het werk werd gesteld om Adecco te vervolgen wegens discriminerende praktijken. De strafvervolging werd in 2001 immers niet toegepast wegens procedure fouten.
bron :Abvv.be
|
