Strakke budgettaire normen en een verscherpt toezicht op het sociaal-economische beleid van de lidstaten. Dat is het recept van de Europese Unie om de crisis die de euro bedreigt, te lijf te gaan. Landen die niet snel genoeg hun schuld afbouwen, zouden voortaan beboet kunnen worden. Landen waarvan de Europese Unie vindt dat de loonkosten te snel stijgen, zouden kunnen verplicht worden om het indexeringsmechanisme te herzien.
In het Europees parlement ligt daarover een sixpack aan maatregelen voor, zes wetgevende initiatieven waarover op 19 april gestemd werd in de commissie 'Economische en Monetaire Zaken”.
Er werden meer dan 2000 amendementen ingediend. Het gros van de sociale amendementen werd verworpen. Toch wisten de vakbonden via hun lobbywerk bij europarlementsleden ook enkele scherpe kantjes af te vijlen. Zo kunnen cao's niet doorbroken worden bij een zogenaamde correctie van macro-economische onevenwichten. Bij het bepalen van de macro-economische onevenwichten zal ook rekening worden gehouden met sociale indicatoren zoals werkloosheid of gemiddeld inkomen.
Momenteel probeert het Europees parlement met de Europese Raad tot een consensustekst te komen. De Europese vakbonden hopen nog tijd te krijgen om de parlementsleden te bewerken. “We hebben tijd nodig om onze stem te laten horen. Dit mag dus niet in een paar weken worden afgehandeld”, zegt Bernadette Ségol, die net verkozen werd tot nieuw algemeen secretaris van het Europees Vakverbond.
Al bestaat het gevaar dat de vakbonden die tijd niet kijken. “Als de hele rechterzijde doorduwt, dan kan het al op 8 juni afgerond worden”, zegt europarlementslid Kathleen Van Brempt (sp.a).
Stakingsacties
Op 21 juni organiseren de Europese vakbonden een actie in Luxemburg. Als het Europees parlement het sixpack al op 8 juni goedkeurt, kunnen daar stakingsacties in Europese sectoren bijkomen, zegt Anne Demelenne.
De Europese vakbonden benadrukken ook dat ze niet tegen een eengemaakt economisch beleid zijn. “Het groot gebrek aan de euro is net de afwezigheid van een economic governance. Alleen hebben de linkse partijen de kans gemist om zo'n economisch beleid uit te bouwen toen ze aan de macht waren en nu heeft rechts dat idee gekaapt met een oerconservatieve inhoud”, zegt ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw.
bron :De wereld morgen
26 mei 2011
Na 5 onderhandelingsrondes over de CAO 2011-2012 is er nog geen enkel resultaat geboekt. Op 23 mei (laatste onderhandelingsdag) trokken de werkgevers onder druk van acties in bedrijven enkele van hun eisen terug. De werkgevers blijven echter wel bij hun eis om de mogelijkheid tot tijdelijke werkloosheid op te nemen in de CAO.
Over de meest essentiële eisen van de werknemers kregen we geen ernstige tegemoetkoming:
* koopkracht: de werkgevers willen zelfs de onderhandelingsmarge van 0,3% die de regering oplegt niet volledig invullen;
* werkzekerheid: de werkgevers willen geen 100% voorrang geven aan hertewerkstelling in de sector van de werknemers die betrokken zijn bij herstructureringen; * een tweede sectorale pensioenpijler voor iedereen blijft voor de werkgevers onbespreekbaar ook al laat de wet hiervoor voldoende ruimte; * de vrijstelling van prestaties voor 50-plussers is voor de werkgevers niet mogelijk; * de overgang van shift naar dag na langdurige shiftarbeid kan voor de werkgevers geen recht worden.Aangezien de werkgevers ernstige voorstellen weigeren te doen op deze essentiële eisen komen de werknemers van de petroleumsector in actie om hun rechten te vrijwaren én om een goede CAO 2011-2012 te bekomen.
Naast allerhande plaatselijke acties in de ondernemingen houden we op dinsdag 31 mei een eerste Nationale Actiedag met de arbeiders, bedienden en kaderleden, ondersteund door alle vakbonden.
Uw afgevaardigden werken deze actie verder uit en zullen er de nodige richtlijnen voor geven.
Wij roepen de werkgevers op zich niet verder te verschuilen achter de oneerlijke loonnorm die de regering heeft opgelegd. De werknemerseisen zijn trouwens redelijk en terecht.
Namens de nationale vakbondsonderhandelaars.
24 mei 2011
Op dinsdag 24 mei startten ACV en ABVV in de grote bedrijven van de sector stiptheidsacties gekoppeld aan een informatieronde naar hun personeel. Het gaat onder meer om de vestigingen van Total, Exxonmobil, B.R.C, Vopak en Oiltanking. Hiermee reageren ze op de arrogantie waarmee de werkgevers optreden in de vastgelopen sectoronderhandelingen.
In de rijkste sector van het land, die historische winsten maakt en ongezien weinig belastingen betaalt, willen de patroons de 0,3% loonstop strikt toepassen. Daarbovenop willen ze verworven rechten van de werknemers afbouwen. De punten die ze tot maandagavond in de onderhandelingen naar voor schoven gingen om opzegvergoedingen, overuren en tijdelijke werkloosheid.
Tijdens de informatievergaderingen aan de poort lichtten de delegees van LBC en BBTK op ExxonMobil de onderhandelingen toe: “De werkgevers wilden de betere opzegregelingen die gelden in de sector voor alle nieuwe contracten terugbrengen naar de standaard. Maar wij willen niet naar een fabriek op twee snelheden waar nieuwe werknemers moeten gaan werken met een lightcontract.”
Verder lag ook de overurenregeling onder vuur. “Nu komt er 50% bij op een effectief gepresteerd overuur. En kunnen werknemers kiezen of overuren terug genomen worden in verlof, of uitbetaald worden. De werkgevers eisten dat overuren alleen nog uitbetaald zouden kunnen worden. Op die manier willen ze de druk wegnemen die het enorme aantal overuren blijft zetten op nieuwe aanwervingen.”
Tenslotte willen de patroons ook een systeem van tijdelijke werkloosheid voor bedienden invoeren.
Zo gauw deze informatie maandagnamiddag bekend was geraakt, legde het dagpersoneel op Total, de grootste raffinaderij in de Antwerpse haven, het werk neer. Ook het shiftpersoneel kwam samen voor infovergaderingen. Die eerste acties hadden resultaat, want toen de onderhandelaars in de loop van de avond terug bijeen kwamen verdwenen de werkgeverseisen omtrent overuren en opzegvergoedingen uit het verslag. Maar nog steeds bleven de eisen van de werknemers onbespreekbaar voor de federatie. “Het gaat alleen maar over wat ze willen afpakken, er is nog niet over de eisen van de werknemers gesproken.”
Daarom begonnen de vakbonden op ExxonMobil dinsdag met informatievergaderingen bij het begin van elke shift. Een groot deel van het dagpersoneel sloot zich aan bij de waarschuwingsactie. De toegang werd geblokkeerd voor de onderaannemingen. Op Total werd de ingang behangen met spandoeken, konden onderaannemingen niet aan het werk en blokkeerden arbeiders sommige kruispunten op de bedrijfsterreinen. Ook in de andere bedrijven van de sector werd het personeel geïnformeerd.
De bonden eisen een verbetering van de koopkracht en de start van een tweede pensioenpijler voor iedereen in de sector, beheerd door de Rijksdienst voor Pensioenen. Ze willen ook bijkomende 50+ maatregelen en de uiteindelijke invulling van humaniserende maatregelen voor ploegenarbeid waarvoor de werkgevers 15.6% lastenverlaging hebben gekregen. Ook is er een duidelijke vraag naar verbetering van de werkzekerheid en bestaanszekerheid. Op woensdag zitten de vakbonden nationaal samen en worden eventuele verdere acties vastgelegd.
Winstcijfers van petroleumsector tarten elke verbeelding Uit een studie van de jaarverslagen bleek dat Exxonmobil in 2009 welgeteld 1.019 euro belasting betaalde op een winst van meer dan 5 miljard euro. Dat is minder dan één werknemer per maand betaalt. Of komt neer op een fiscaal cadeau van meer dan 1,7 miljard euro. Ook Total blonk uit in 2010 met een stijging van de winst met 51 procent tot 3,9 miljard euro.
bron :Antwerpen.pvda
17 mei 2011
Kameraden,
In alle bedrijven van de petroleumsector zal men deze week onderstaand pamflet bedeeld hebben.
16 mei 2011
Het Europees Vakverbond (EVV) organiseert van 16 tot 19 mei in Athene zijn twaalfde statutair congres.
Meer dan 500 vertegenwoordigers van de 83 bij het EVV aangesloten Europese vakbonden, afkomstig uit meer dan 36 landen, nemen deel aan dit congres en debatteren over de actuele sociaal-economische uitdagingen in Europa en de syndicale strategie voor de toekomst. Ze verkiezen ook een nieuw EVV-bestuur.
- Maandag 16 mei: opening, spoedresolutie, toespraak John Monks & Rudy De Leeuw
- Wat?
- Programma
Maandag 16 mei
Opening congres
Het Europees Vakverbond heeft vandaag zijn 12de congres geopend met de boodschap dat de Europese werknemers niet het slachtoffer mogen zijn van verkeerde politieke keuzes en van de door het casinokapitalisme veroorzaakte crisis.
De lonen en de autonomie van de collectieve onderhandelingen worden bedreigd door de mechanismen van het Euro Plus Pact waarbij de loonkost dé economische waardemeter zou worden. Alsof dit nog niet genoeg is, roepen rechtse stemmen ook op tot meer flexibiliteit, afschaffen van de systemen van indexering en verplaatsen van de sociale onderhandelingen van nationaal niveau naar bedrijfsniveau.
Het congres nam een spoedresolutie aan om het beleid van ECOFIN (Europese Raad voor Economische en Financiële Zaken - ministers of staatssecretarissen van economische zaken en/of financiën van de EU-lidstaten) te veranderen. In de resolutie wordt gevraagd om de werkwijze van de financiële reddingsoperaties bij EU-leden aan te passen en de onafhankelijkheid van de sociale partners te respecteren. ECOFIN wordt eraan herinnerd dat de EU geen bevoegdheden heeft op het vlak van lonen.
- Spoedresolutie (Engels, Frans)
John Monks, aftredend algemeen secretaris van het EVV: “De Europese werknemers weten dat er een alternatief is voor de blinde bezuinigingen en het economisch bestuur dat rechts Europa voorstelt. Wij willen dat de Europese politici eindelijk beslissen de rijken meer te belasten, lidstaten in financiële problemen echt te steunen, en jongeren een job te bezorgen. Een financiële transactietaks die de speculatie aan banden legt, is essentieel. De Europese instellingen kunnen de roep van van de werknemers niet negeren."
- Toespraak John Monks (Engels):
Toespraak Rudy De Leeuw
"Het kader dat Europa ons wil opdringen is geen 'economic governance' maar een 'austerity governance'. Want rechts heeft ons idee gekaapt van economisch bestuur gericht op duurzame groei, werkgelegenheid en belastingharmonisatie tegen fiscale dumping en vervangen door een aanval op ons sociaal model. Wat de rechtse regeringen er niet doorkregen in elk van onze landen, dreigt toch werkelijkheid te worden door het kader dat Europa ons wil opdringen."
(…)
"We moeten de solidariteit versterken en zeker niet terugplooien op onszelf. Ik heb het niet over solidariteit in plechtige gelegenheidstoespraken of in resoluties, maar over solidariteit door effectieve daden en beslissingen."
Wat?
Het Congres is het hoogste beslissingsorgaan van het EVV. Het komt elke 4 jaar bijeen: het vorige Congres had plaats in Sevilla in 2007. Het Congres is samengesteld uit vertegenwoordigers van de aangesloten Europese vakbonden en kiest de leden van het uitvoerend comité, de voorzitter, de algemeen secretaris, twee adjunct-secretarissen en vier confederale secretarissen.
Programma
Op het Congres worden de activiteiten van de voorbije congresperiode belicht. Er wordt ook een studie voorgesteld rond de toekomst van de arbeidsmarkt in Europa.
Zes rondetafelgesprekken rond actuele onderwerpen zullen handelen over: de mogelijkheden om de impact van de crisis op werknemers te beperken, ongelijkheid in Europa in tijden van crisis, de verhouding tussen de wetten van de vrije markt en de rechten van werknemers, het beleid met de Mediterrane buurlanden, de industriële toekomst van Europa, vakbondsactie in een tijd van sociale netwerken/media.
Enkele thema’s krijgen specifieke aandacht:economisch bestuur, werkgelegenheid, financiële regulering,Europees model voor meer gelijkheid en sociale cohesie, eerlijke en duurzame ontwikkeling, eerlijke mobiliteit, welzijn, gezondheid en veiligheid op het werk, sociale dialoog, solidariteit in acties voor eerlijke globalisering.
De discussies rond deze thema’s zullen de beleidslijnen en aandachtspunten vormen voor het EVV tot aan het volgende congres in 2015.
Door allianties met andere vakbonden is het ABVV erin geslaagd tal van amendementen te laten opnemen waaronder:
- De noodzaak om de vakbondswaarden te eerbiedigen en verwerping van nationalistisch, racistisch en xenofoob gedachtegoed
- Fiscaliteit (taks op de financiële transacties) belastingparadijzen, strijd tegen fiscale fraude)
- Coördinatie van het collectief overleg
- Regulering van de financiële crisis
- Het concept van de werknemersparticipatie
- Sociale bescherming
- Veiligheid en gezondheid van de werknemers
- Gelijke rechten
- Openbare diensten
- Nood aan een doelgericht, duurzaam economisch relancebeleid
- Transnationaal stakingsrechtbron :Abvv.be
'Surplacen' of slechte wil?
10 mei 2011
Na 4 onderhandelingsrondes over de CAO 2011-2012 is er nog geen enkel resultaat geboekt. De werkgevers weigeren op de meest essentiële punten van het eisenbundel een voorstel te doen.
Zij hebben de onderhandelingstafel verlaten met de melding dat het behoud van de opzegtermijnen, een koopkrachtverhoging, vrijstelling van arbeidsprestaties voor oudere werknemers en uitgroeibanen voor shiftwerknemers totaal onbespreekbaar zijn. Met de afgevaardigden hebben wij de situatie besproken, zij zijn verontwaardigd over de houding van de werkgevers.
De delegees stellen duidelijk dat deze arrogante houding van de werkgevers een kaakslag is voor de werknemers uit de petroleumsector. Zij stellen dat de werkgevers een ernstig antwoord moeten geven op de terechte eisen van de werknemers en eindelijk op een volwassen manier moeten onderhandelen.
Tot slot willen we nog reageren op het schrijven van de directie ivm de loonkost. Weet dat de vergelijking van de loonkost tussen werknemers uit verschillende landen zeer complex is. Zo zijn de fiscale en parafiscale maatregelen totaal verschillend van land tot land. Zo kennen we in België de notionele intrest waar de petroleumsector gretig gebruik van maakt. 52,5 miljoen € (zonder ESSO) in 2009. Wij herinneren er ook aan dat sinds 2009 de lastenverlaging voor ploegenwerknemers 15,6% bedraagt en daarbovenop nog eens voor iedere werknemer een structurele lastenverlaging van 1%. Ten gevolge van al deze fiscale en parafiscale maatregelen zijn de toegekende loonsverhogingen uit de vorige CAO ‘s meer dan geneutraliseerd.
Wij wensen als vakbond niet in polemiek te gaan over de loonkost met de werkgevers gezien wij niet over de nodige gegevens beschikken uit de fiscale paradijzen die frequent bezocht worden door de topmensen van de petroleumsector.
Jullie delegees zullen jullie verder op de hoogte houden. Wij vragen om de ordewoorden van de vakbonden op te volgen.bron :bbtk.org
Nieuwe indexsprong
04 mei 2011
De spilindex is overschreden. De uitkeringen en lonen worden aangepast zodat onze koopkracht behouden blijft.
De wedden van de ambtenaren worden volgende maand, in juni, aangepast. En vroeg of laat worden ook de lonen in de privésector geïndexeerd, afhankelijk van de sectorale afspraken (CAO’s).
In april werd de spilindex van de openbare sector van 114,97 overschreden. Alle sociale uitkeringen (zoals werkloosheid, pensioen, invaliditeit, …) en berekeningsplafonds worden deze maand met 2% verhoogd om de koopkracht veilig te stelllen.Het gaat hier niet om loonsstijgingen!
De lonen (en uitkeringen) zijn gekoppeld aan officiële indexcijfers die de levensduurte ‘meten’. Wanneer het leven duurder wordt, maar de lonen zouden niet mee stijgen, dan zouden aankopen een steeds grotere hap uit je budget nemen. Of zoals ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw het formuleerde in zijn 1 meitoespraak: “Vrijwaring van de koopkracht, dat is het doel van de automatische indexering. Zonder automatische indexering zouden de werknemers, de zieken, de gepensioneerden, de werklozen… elk jaar een deel van hun koopkracht verliezen." Meer informatieLees ons dossier 'Indexering of behoud van koopkracht: hoe werkt het?'
Lees ons dossier ‘Waarom is indexering zo belangrijk?' ABVV-brochures over het thema koopkracht
bron :Abvv.be
Meer dan ooit is deze 1 mei een strijddag. Onze strijddag. Samen zijn we sterk.
02 mei 2011
We moeten gemobiliseerd blijven willen we deze zomer niet ontwaken in een Europa waar rechts de wet zal stellen en in een land waar lopende zaken de stilstand doen regeren, benadrukte ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw in zijn 1 mei-toespraak in Leuven.
* alleen de uitgesproken tekst is geldig*
- Indexering van de lonen
- Prijzencontrole en vrije onderhandelingen
- Een Europees solidariteitspact
- Fiscale rechtvaardigheid
- Vertrouwen in ons sociaal model
- Stappen voorruitzetten: dat kan
Indexering van de lonen
Het is niet omdat we al iets meer dan één jaar zonder regering zitten dat de economisch-sociale strijd stil ligt. Die sociale strijd draait nu rond de indexering van de lonen.
Verscheidene maanden al ligt ons systeem van automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen onder vuur. De Belgische werkgevers staken het vuur aan de lont. De Europese rechterzijde nam de fakkel over: de Franse president Nicolas Sarkozy, de Duitse bondskanselier Angela Merkel en Jean-Claude Trichet, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, lieten zich niet onbetuigd bij die aanval.
De tegenstanders van ons indexeringssysteem beweren dat het inflatie veroorzaakt. Dat is bijzonder kort door de bocht! De index is niet meer dan een thermometer waarmee men de koorts meet. En wie veroorzaakt er momenteel hoge koorts ? Juist: de energieprijzen. Maar een zieke genees je niet door de thermometer stuk te gooien. De indexering van de lonen en uitkeringen doet niets anders dan de prijsstijgingen volgen.
Bovendien vergeten de aanvallers van ons indexsysteem dat ons land, juist dankzij ons indexeringssysteem, minder fel door de crisis getroffen werd dan andere landen. Omdat onze koopkracht, en dus ook de consumptie van de gezinnen, door die indexering op peil gehouden kon worden.
Vrijwaring van de koopkracht, dat is het doel van de automatische indexering. Zonder automatische indexering zouden de werknemers, de zieken, de gepensioneerden, de werklozen… elk jaar een deel van hun koopkracht verliezen.
Sinds 2004 zouden de werknemers, zonder indexering, maar eventjes 15% koopkracht verloren hebben. Dat is meteen de belangrijkste reden waarom wij de indexatie nooit of nimmer zullen opgeven. Handen af van de index!
Daarom wil ik aan de natte droom die sommige wereldvreemde conservatieven koesteren om de indexering gewoon af te schaffen, geen woorden vuil maken. Maar we weten dat ook voorstellen om de index zogezegd te "hervormen" of te "verbeteren", altijd op hetzelfde neerkomen: minder koopkracht voor de werknemers. Dat is sociaal onaanvaardbaar, dat leidt tot economische rampspoed en dat is sociaal onaanvaardbaar.
Ook een netto-index is absoluut geen goed idee want die beperkt je brutoloon en alle sociale rechten die hiermee verbonden zijn worden dan “gedesindexeerd". Bovendien waar moet het geld voor de sociale zekerheid dan vandaan komen om bijv. de pensioenen te indexeren?
Prijzencontrole en vrije onderhandelingen
De vraag moet dus niet zijn of de automatische indexering in vraag moet gesteld worden. De vraag moet zijn hoe de prijzen en de winstmarges onder controle gebracht kunnen worden want de levensduurte blijft maar stijgen.
De levensduurte, de inflatie aanpakken betekent immers de prijzen beter controleren en sommige winstmarges matigen.
Maar het is blijkbaar makkelijker om de index aan te vallen en loonmatiging te organiseren door een Koninklijk Besluit met een maximale loonstijging van 0,3% uit te vaardigen.Wij willen vrije onderhandelingen en redelijke loonsverhogingen. Omdat het niet kan dat alleen de werknemers moeten matigen. Omdat we een rechtvaardiger verdeling van de inkomens tussen kapitaal en arbeid willen. Omdat wij ons deel van de economische groei willen. Een reële groei , die bovenop de inflatie, 4% bedraagt.
Een Europees solidariteitspact
Laat ik duidelijk zijn: het ABVV is vóór Europa maar dan wel voor een sociaal Europa, niet voor het Europa dat de rechterzijde nu aan het voorbereiden is en dat in juni werkelijkheid dreigt te worden.
In plaats van te zorgen voor een duurzame economische relance op Europees vlak en de oorzaken van de financiële crisis - de speculatieve markten en de onverantwoordelijke banken - aan te pakken, richt Europa zijn pijlen op de werknemers en de sociaal gerechtigden.
Europa eist een streng besparingsbeleid van al zijn lidstaten.Voor het ABVV is het duidelijk: het is niet op die manier dat het economisch bestuur in Europa - zo’n bestuur vinden wij ook nodig – moet gevoerd worden.
De rechtse, conservatieve Europarlementariërs zitten op dezelfde golflengte als veel werkgevers en veel adviseurs van het Internationaal Muntfonds en de Wereldbank.
Ze eisen ondermeer:- verhoging van de pensioenleeftijd en afbouw van het brugpensioen !
- ze willen ook loonmatiging en dus minder koopkracht voor de werknemers en daling van het binnenlands verbruik. Dit is gevaarlijk voor onze economie en zal leiden tot nog meer arme werknemers;
- ze willen de aanwervingen in de openbare diensten bevriezen: dus minder leerkrachten, minder verpleegkundigen, minder brandweermannen, minder buschauffeurs,….. en minder kwaliteitsvolle en minder toegankelijke openbare diensten;
- ze vinden dat er minder middelen naar de gezondheidszorg moeten gaan: dus duurdere gezondheidszorgen voor de patiënten en minder middelen om in te spelen op de vergrijzing;
- tot slot willen zij ook een beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd: dus werknemers die hun job verliezen zullen tweemaal het gelag betalen, hoewel zij het eerste slachtoffer zijn .
Dat is voor ons onaanvaardbaar!
Het ABVV wil een Europa dat:
- de solidariteit tussen de lidstaten versterkt, in plaats van de solidariteitsmechanismen af te bouwen,
- een Europa dat duurzame ontwikkeling, werkbaar werk, menswaardige lonen centraal stelt;
- een Europa dat sterke en voor iedereen kwaliteitsvolle openbare diensten aanmoedigt;
- een Europa dat de fiscale concurrentie tussen de lidstaten aanpakt;
- een Europa dat de financiële markten reguleert, de “ratingagentschappen" controleert en ruimte schept voor overheidsinitiatief in de financiële sector;
- een Europa tenslotte dat een belasting heft op de financiële transacties en dat de speculatie aanpakt.
Het ABVV wil geen Europees competitiviteits- en soberheidspact.
Het ABVV wil een Europees solidariteitspact. Het ABVV wil een sociaal Europa.Fiscale rechtvaardigheid
Ondernemingen krijgen veel terug van de overheid. Ze moeten dus ook een rechtmatig deel aan belastingen betalen. De 500 vennootschappen die de grootste winsten boekten in ons land, betalen slechts 3,76% belasting op hun winst! Dit kan niet langer.
Kapitaalinkomsten dragen ook weinig bij: slechts een goede 5% van de belastinginkomsten komt uit de roerende voorheffing, terwijl 70% gehaald wordt bij de loontrekkenden door belasting op arbeid en indirecte belastingen. De verdeling van de fiscale inspanning tussen arbeid en kapitaal moet anders!
De lonen van topmanagers scheren ongekende toppen. Ceo’s krijgen lonen die tot 18 maal hoger zijn dan die van een gemiddelde werknemer. Het jaarloon van de Franse topman van BNP-Parisbas-Fortis ligt 75 keer hoger dan dat van een bediende bij die bank!En dan hebben we het nog niet over de bonussen: Carlos Brito van AB Inbev krijgt er een van 3,16 miljoen euro; Didier Bellens van Belgacom kreeg vorig jaar 736.000 euro’s als extraatje, en krijgt zo een totaal loon van 2 miljoen 561.450 euro, wat 6,6% meer is dan het jaar daarvoor. Dit is schokkend onrechtvaardig!
Vier jaar geleden vroegen we op 1 Mei al om een einde te maken aan de graaicultuur via bonussenreglementen en een graaitaks.Vertrouwen in ons sociaal model
Kameraden, dit alles leidt tot één grote conclusie.
Volgens ons is politieke moed niet “alles aan de werknemers vragen, niets aan de sterkste ondernemingen, weinig aan de grote vermogens, en vrij spel laten aan de topmanagers". Voor ons moeten de sterkste en grootste schouders de zwaarste lasten dragen.
De financiële en economische crisis bewees dat het neoliberalisme met zijn cultuur van toenemende ongelijkheden failliet is!Een sterke federale sociale zekerheid, kwaliteitsvolle openbare diensten en fiscale rechtvaardigheid.
Op deze 1 mei wil ik ook klaar en duidelijk zeggen dat we hier vol vertrouwen staan in ons sociaal model. En al die superrijken die dit model bekritiseren - en die maar één droom hebben: zo snel mogelijk zo min mogelijk bijdragen - wil ik waarschuwen. Ik zeg hen dat dit model met sterke overheidsdiensten, met een krachtige sociale zekerheid en met solidaire aspecten in de loonvorming - zoals de automatische indexatie, de minimumlonen en krachtige sectorale afspraken ervoor gezorgd heeft dat we de crisis beter verteerd hebben dan vele andere landen,dat de ongelijkheden minder toenamen dan in andere landen, dat de economische activiteit minder ineengezakt is dan in andere landen,dat de werkloosheid minder sterk steeg dan in andere landen.
Maar dit betekent ook:- dat men moet aanvaarden dat er bijgedragen wordt om dit systeem in stand te houden;
- dat we op geen enkele manier, ook niet onder het mom van een staatshervorming, zullen aanvaarden dat dit model bedreigd wordt of ondermijnd wordt.
Ons sociaal model is niet te duur. Ons sociaal model was een buffer tegen de financieel-economische crisis. Het is de dijk die ons beschermt tegen sociale overstromingen. Wij zullen die dijk, onze dijk, niet laten inbeuken of verzwakken. Sociale overstromingen zoals de financieel-economische crisis zijn immers ook in de toekomst niet uit te sluiten.
Al onze voorstellen kaderen in onze wens voor een rechtvaardiger maatschappij. Het is onaanvaardbaar dat de werknemers - als eerste en grootste slachtoffers van de crisis - die moeten blijven betalen, terwijl de veroorzakers ervan niet aangepakt worden.Het kan niet zijn dat de gezinnen-verbruikers de verhogingen van de elektriciteitsfactuur moeten betalen tot meerdere eer en glorie van de winstmarges van Electrabel. Het ABVV wil dat het geheel van de nucleaire rente terugvloeit naar de gemeenschap. Die extra monopoliewinst op de afgeschreven nucleaire centrales moet gebruikt worden om de elektriciteitsfactuur te verlichten, via investeringen in hernieuwbare energie en via het vergroten van de energie-efficiëntie van onze woningen en van de bedrijven.
De discussie tussen de energieregulator CREG en de Nationale Bank bewijst hoe moeilijk Electrabel doet om zelfs maar een diagnose te geven van de omvang van haar winstmarges. Het ABVV zegt: Electrabel moet en zal zijn juiste bijdrage moeten betalen en de prijzen moeten onder controle komen.Stappen vooruitzetten: dat kan
We hebben vaak alleen, soms met de andere Belgische vakbonden, soms met het Europees vakverbond actie gevoerd en kleine stappen voorwaarts kunnen zetten. Het ABVV blijft rekenen op de inzet van zijn militanten in het belang van al onze leden en van alle werknemers in dit land. Waarvoor dank!
Maar het ABVV rekent op u allen. We zullen u nog hard nodig hebben de komende weken en maanden. Samen moeten we gemobiliseerd blijven willen we deze zomer niet ontwaken in een Europa waar rechts de wet zal stellen en in een land waar lopende zaken de stilstand doen regeren.
We willen het anders, we willen het beter, we willen het rechtvaardiger: in Vlaanderen, in België, in Europa en in de wereld.
Meer dan ooit is deze 1 mei een strijddag. Onze strijddag. Samen zijn we sterk.
bron :Abvv.be
