Aan het Zuidstation in Brussel is een betoging van start gegaan van de Europese vakbonden. Tienduizenden betogers uit Europa protesteren tegen de besparingen in verschillende lidstaten. Daardoor wordt er heel wat verkeersellende verwacht. Verschillende tunnels en straten zijn afgesloten.
De vakbonden vrezen dat de bezuinigingsmaatregelen die heel wat Europese regeringen hebben getroffen, zullen leiden tot stijgende werkloosheid en de economische groei zullen aantasten. Volgens hen moeten de banken en de speculanten de rekening van de crisis betalen en niet de werknemers. Ze eisen onder meer een taks op financiële transacties.
"We moeten het over een andere boeg gooien in Europa", zegt ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw in "De ochtend" op Radio 1. De betogers ijveren volgens hem in de eerste plaats voor "een sociaal Europa". Volgens De Leeuw is het tijd "dat men inzet op economische groei in plaats van op blinde bezuinigingen. Dat betekent dat je naar duurzame jobs gaat en dat je kwalitatieve, toegankelijke openbare diensten hebt. Het is terecht dat de mensen van De Lijn mee stappen in de betoging, want morgen zullen er minder bussen rijden, morgen zal er minder geïnvesteerd worden in het openbaar vervoer."
Bij de start van de manifestatie zei John Monks van het Europees Vakverbond (EVV) dat "er een alternatief bestaat voor de bezuinigingsmode die in Europa heerst. Europa moet blijven uitgeven. Europa moet veranderen van koers, vooraleer het de groei doodt."
In de loop van de dag zal een vakbondsdelegatie praten met José Manuel Barroso, de voorzitter van de Europese Commissie, en aftredend premier Yves Leterme (CD&V). Net vandaag zou de Europese Commissie overigens nog extra bezuinigingsmaatregelen aankondigen.
Openbaar vervoer verstoord, tunnels dicht
De betogers vertrekken aan het Zuidstation en zullen over de Kleine Ring naar het Schumanplein en het Jubelpark stappen. De Kleine Ring wordt intussen bovengronds afgesloten tussen de Anderlechtse poort en de Belliardstraat. De tunnels worden in beide richtingen gesloten. De politie verwacht grote verkeershinder op het traject van de betoging, tot minstens 17.30 uur.
Het openbaar vervoer in Brussel ondervond vanochtend al hinder van de betoging, omdat heel wat chauffeurs mee betogen. De MIVB heeft preventief verschillende tram- en buslijnen geschrapt. "Bij de tram zijn er 11 op de 17 lijnen uitgereden. Bij de bussen zijn dat er 18 op de 50", zegt An Vanhamme van de MIVB.
Volgens de MIVB wordt de metro wel volledig bediend, zij het met een kleine extra wachttijd. "Maar in de metro zelf merken we daar niet zoveel van, 1 metrolijn werkt maar en dat zorgt voor heel wat vertragingen en overvolle perrons", zegt Frederik Descamps vanuit station Kunst-Wet.
De talrijke interventies van de werkgeversorganisaties in de media storen het ABVV, zeker aan de vooravond van de onderhandelingen over een Interprofessioneel Akkoord.
Het ABVV is verontwaardigd over de eis van de werkgeversorganisaties voor loonmatiging of zelfs een loonstop. Het ABVV vestigt de aandacht op de nefaste gevolgen van loonconcurrentie en wijst op de conclusies van een recente studie van de KUL* waarin de negatieve gevolgen van de Duitse loonmatigingsstrategie voor de werkgelegenheid worden benadrukt. Niettegenstaande het verschil in loonevolutie tussen België en Duitsland, heeft ons land meer banen gecreëerd! Volgens Paul Van Rompuy, auteur van de studie, is de werkgelegenheid in de Duitse markteconomie (zonder de industrie) tussen 2001 en 2007 met 0,6% gestegen, tegen 3,25% bij ons. Een Belgische werkgelegenheidsgraad die lager is dan in Duitsland combineren met een loonmatiging zoals in dat land zal de werkgelegenheidssituatie alleen maar verergeren. De negatieve gevolgen van een loonmatiging voor het binnenlands verbruik zijn groter dan de positieve gevolgen voor de export.
Verder waarschuwt het ABVV de werkgeversorganisaties voor de gevaren van een internationale fiscale concurrentie tussen de lidstaten en voor een bezuinigingsbeleid in de verschillende landen van de Europese Unie. Een dergelijk beleid zou de prille economische relance, die helemaal nog niet zeker is, de kop indrukken.
Op de betoging van 29 september zal het ABVV samen met de andere Belgische bonden en met de Europese bonden, opnieuw radicaal elk vorm van soberheidsbeleid afwijzen. De werknemers hebben de crisis al genoeg betaald! De werknemers vragen een ambitieus en offensief antwoord op een crisis waarvan zij het eerste slachtoffer zijn. Precies daarom betogen zij voor een economisch herstel dat kwaliteitsvolle banen creëert.
Vandaag worden de pensioenrechten in vraag gesteld, wordt de welvaartskoppeling van de sociale uitkeringen betwist en wordt de werkgelegenheid in de openbare diensten bedreigd. Het ABVV blijft menswaardige uitkeringen eisen (uitkeringen die bovendien aan een opwaardering toe zijn) evenals openbare diensten die voor iedereen toegankelijk zijn - dit via een sterke federale sociale zekerheid en federale fiscaliteit.
‘Neen aan harde bezuinigingen.
Voorrang aan werk en duurzame groei
Voorrang aan rechtvaardige belastingen
’
Met de hete adem van de financiële markten in de nek geven de Europese landen zich nu de een na de ander over aan een bezuinigingsbeleid. Hierbij laten ze de steunmaatregelen varen die ze bij het begin van de crisis hadden genomen, ook al hadden deze maatregelen de gevolgen van de crisis nog enigszins opgevangen. Heel wat landen zijn hierbij betrokken: Griekenland, Spanje, Portugal, Italië, het Verenigd Koninkrijk, Roemenië, Denemarken… de lijst wordt elke dag langer.
We mogen natuurlijk niet toelaten dat de openbare financiën er nog verder op achteruitgaan, aangezien de werknemers daar op termijn als eerste het gelag voor zouden betalen. Te vroeg het einde van de crisis afkondigen, zou dramatische gevolgen kunnen hebben. Over deze vaststelling waren alle Europese landen het enkele weken geleden nog roerend eens, maar nu blijft van deze consensus niet veel meer over.
De wil ontbreekt om in Europa een gemeenschappelijk steunbeleid uit te werken, om tot een grotere fiscale coördinatie te komen en om te vermijden dat het “ieder voor zich” wordt. We lopen het risico om in een spiraal van bezuinigingen en in een nieuwe economische crisis te verzeilen: de soberheidsval.
Om een antwoord te bieden op deze situatie heeft het EVV tijdens zijn uitvoerend comité begin juni beslist een Europese actiedag te organiseren op 29 september 2010, aan de vooravond van de Ecofintop (vergadering van de ministers of staatssecretarissen van economische zaken en/of financiën van de lidstaten van de Europese Unie). Deze syndicale reactie zal bestaan uit een grote Europese manifestatie in Brussel en uit acties in de andere lidstaten, in de vorm van manifestaties, werkonderbrekingen of andere.
De Euro-manifestatie in Brussel zal om 13 u starten aan het Zuidstation. We verzamelen op de Jamarlaan en delen ABVV-materiaal uit aan de kant van het Baraplein (zie plan van de betoging hieronder).
Vertrek: Jamarlaan, Zuidstation 11h30 - 12h30 : Persontmoeting syndicale leiders 12h00 - 12h45 : Samenstelling van de betoging (Jamarlaan) 13h00 : Start betoging Aankomst: Jubelpark 15h00 : Muzikale animatie 15h15 : Toespraken syndicale leiders
Muzikale animatie 16h00 : Einde van de manifestatie
In de buurt van het Schuman-plein in Brussel betogen zo'n 4.000 vakbondsleden voor een versterking van het wettelijk pensioen. De betoging valt bij de werkgevers niet in goede aarde
De betogers zijn duidelijk: alleen de versterking van het wettelijk pensioen - de zogenoemde eerste pijler - kan het pensioenprobleem in ons land oplossen. De betogers kanten zich tegen de bevriezing van de pensioenen op het huidige peil.
Het gemeenschappelijk vakbondsfront vraagt daarentegen een wettelijk pensioen van minstens 1.150 euro netto. De vakbonden willen ook niet horen van een sterkere tweede pijler - het zogenoemde aanvullende pensioen - en derde pijler - het individuele pensioensparen.
"Onrealistisch en niet solidair"
De betoging van vandaag valt alvast niet in goede aarde bij de Vlaamse werkgeversorganisatie Voka. Volgens Voka getuigt de pensioenbetoging van weinig realisme en solidariteitszin. Er is nu geen ruimte om de pensioenen en andere uitkeringen te verhogen, vindt Voka.
De organisatie wijst op de zware besparingen die de regering zal moeten doorvoeren. "We staan aan de vooravond van een grote, maar noodzakelijke besparingsronde. Dan hogere uitkeringen eisen, verzwaart de factuur die uiteindelijk door alle werkenden zal moeten worden betaald", luidt het. Voka roept de gepensioneerden dan ook op om solidair te zijn met wie werkt.
De vakbonden geloven echter niet dat hun eisen het pensioensysteem onbetaalbaar zouden maken. "Als de fiscale inningen correct gebeuren en als er ook een akkoord kan komen over hoe we in de toekomst de sociale zekerheid in zijn geheel kunnen financieren, dan moet dit mogelijk zijn en blijven", zegt Ann Van Laer van de christelijke vakbond ACV.
Langer werken kan, onder voorwaarden
De vakbonden zijn niet zozeer gekant tegen een verlenging van de loopbaan - langer werken voor meer pensioen - maar benadrukken dat dit ook afhangt "van de mogelijkheden die werkgevers aan de werknemers bieden om toch nog actief te blijven in het bedrijf of eventueel ook te zoeken naar meer haalbare jobs voor hen".
De bonden willen nu zo snel mogelijk opnieuw overleggen met de werkgevers over de aanpassing van de welvaartsuitkeringen. Dat beloven nog felle discussies te worden
De onderhandelingen over de vorming van een nieuwe regering sukkelen voort van de ene impasse naar de andere. Hoe moeilijk de politieke kaarten ook liggen, er moet nu snel een compromis komen over de staatshervorming. Want ondertussen worden de sociaal-economische problemen als een stuurloos schip achtergelaten, op een woelige zee. Die problemen zijn gigantisch en schreeuwen om ernstige oplossingen. Werkloosheid, onzekerheid en sociale achteruitgang, dàt zijn de nijpende zorgen die de bevolking bezighouden.
Onze overheid kijkt aan tegen een budgettair tekort van 25 miljard euro dat tegen 2015 moet worden weggewerkt. Dat zal verstrekkende maatregelen vergen en de vraag is maar welke keuzes de komende regering daarvoor zal maken.
In ieder geval, de werknemers hebben hun deel al gekregen. De werkloosheid staat schrikbarend hoog. 600.000 mensen zoeken een job, dat zijn er 28% meer dan twee jaar geleden. Enkele cijfers wijzen dan wel voorzichtig op beterschap, zonder een kordate relancepolitiek blijven tienduizenden mensen zonder recht op werk en op een waardig inkomen.
De crisis leidde ook tot een forse loonmatiging. De cijfers bewijzen dat onomstotelijk. De cijfers bewijzen ook dat de bedrijven dit jaar 9 miljard euro lastenverlagingen toegestopt krijgen.
De loonmatiging tast de koopkracht gevoelig aan. Het brengt vooral de mensen met een klein loontje zwaar in de problemen. Maar het zorgt er ook voor dat iedereen bespaart op zijn uitgaven. En dat is slecht voor de economie, en bijgevolg ook voor de creatie van nieuwe jobs.
Dit soort soberheidspolitiek helpt ons niet vooruit. De werknemers weer doen inleveren om het budget recht te trekken, besparen op hun sociale zekerheid, het is voor onze vakbond onverantwoord en onaanvaardbaar. Met het ABVV willen we dat de middelen om het land uit het moeras te trekken gehaald worden waar ze te vinden zijn: een taks op financiële speculatie, een progressieve belasting op de inkomsten uit kapitaal, de afschaffing van de notionele intrestaftrek, een effectieve strijd tegen belastingontduiking. Dat laatste alleen al slaat op 20 miljard euro.
Raak niet aan de sociale zekerheid en zorg voor jobs en koopkracht. Dat is onze boodschap voor de komende regering en voor het patronaat. Dat zijn de eisen die we zullen meedragen op de Euro-betoging van 29 september in Brussel.
Maar vergeten we ook de betoging van gepensioneerden en bruggepensioneerden niet, op 15 september. Zij eisen een verhoging van de sociale uitkeringen, en vooral van het minimumpensioen. Werkgevers schuiven de nodige onderhandelingen daarover op de lange baan. Ook dat is onverantwoord en onaanvaardbaar.
Jacques Michiels Alain Clauwaert algemeen secretaris voorzitter
Op het ogenblik dat wij dit edito schrijven (maandag 30/8) is de politieke situatie niet zo duidelijk. Wij gaan ons dan ook niet wagen aan commentaar ter zake. Toch moet het ons van het hart dat ons land snel nood heeft aan een regering die de sociaal-economische problemen aanpakt.
En daarmee willen wij niet zeggen dat er op het vlak van de staatshervorming niets moet gebeuren. Wij weten ook wel dat de resultaten van de politieke verkiezingen van 13 juni dit noodzakelijk maken. Het land mag echter geen maanden lam gelegd worden, want dit zal zich uiteindelijk tegen de bevolking, en meer in het bijzonder de werknemers, keren. Belangrijke sociaal-economische dossiers dreigen op de lange baan te worden geschoven. Wat betreft de staatshervorming zelf kunnen wij alleen maar blijven herhalen dat wij waakzaam zijn en eender welk resultaat zullen beoordelen in functie van de waarden die wij blijven verdedigen: het federaal karakter van de sociale zekerheid, het individuele- en collectieve arbeidsrecht en de fiscaliteit.
Welvaartsvastheid: het is nu al duidelijk dat het voorziene advies van vakbonden en werkgevers over de verhoging van de pensioenen en andere sociale uitkeringen niet tegen 15 september zal kunnen worden uitgebracht. De op 15 september geplande concentratie zal moeten worden gebruikt om de politiek én de werkgevers onder druk te zetten. De werkgevers zullen immers weer alles doen om dit dossier te koppelen aan de onderhandelingen over een nieuw interprofessioneel akkoord. De onderhandelingen zullen zo al moeilijk genoeg worden. De werkgevers zijn al maanden bezig om te pleiten voor matiging en meer flexibiliteit. Zij zeggen openlijk dat er geen enkele ruimte is voor eender welke loonsverhoging. Integendeel, zij pleiten voor wat genoemd wordt een interne devaluatie via opschorting van indexeringen. Langer werken (per week en over de loopbaan) staat ook op hun verlanglijstje. De onderhandelingen zullen dus moeilijk worden omdat de werknemers wel degelijk, naast het beveiligen van kwalitatieve jobs, een verbetering van hun koopkracht willen. Of deze keer de overheid weer over de brug zal komen met financiële middelen om een akkoord tussen werkgevers en vakbonden mogelijk te maken, valt nog af te wachten. De budgettaire situatie is verre van rooskleurig, om niet te zeggen catastrofaal. Tegen 2014 zou 25 miljard op recurrente basis moeten gevonden worden. Dit betekent € 2500 per Belg ! (groot of klein, werkend of niet). Het VBO heeft hier het voorbije weekend haar aloude recepten naar voor gebracht: slechts een klein deel hiervan (één vijfde) moet gezocht worden in bijkomende inkomens voor de staat en vier vijfden via besparingen. Dat de overheidsdiensten hier geviseerd worden is niet onverwacht en dat het geheel van de werkende bevolking hiervoor zal moeten opdraaien eveneens. Ook de door het VBO voorgestelde nieuwe inkomsten moeten veeleer gezien worden als zand in onze ogen. Her en der sprak men immers van een opening van de werkgevers om over vermogensbelasting te praten.
Laat ons niet lachen: verhoging van de roerende voorheffing en van het kadastraal inkomen is niet echt wat wij verstaan onder vermogensbelasting. Met de voorstellen van het VBO zullen veeleer weer de middeninkomens geraakt worden, niet echt de rijke vermogens in dit land. Want hun vermogen is niet gebaseerd op inkomsten uit spaarrekeningen of een eigen modaal woonhuis. Voor ons moet de aanpak van het begrotingsdeficit (hoe groot en over welke termijn moet nog ingevuld worden en noodzaakt eveneens een politieke keuze) in eerste instantie gaan om het zoeken van nieuwe inkomsten bij hen die de mogelijkheid hebben om nieuwe lasten te dragen, niet bij de modale werknemer. Wij zullen ons verzetten tegen een soberheids- en besparingsbeleid. Daarom ook roepen wij onze leden op om massaal deel te nemen aan de Europese betoging in Brussel op 29 september. In alle Europese landen worden werknemers en vakbonden immers geconfronteerd met inleveringen en besparingen. Wij zullen duidelijk maken dat dit niet kan.
